Uit de bench en los leren lopen

Tot voor kort sliep Balou ’s nachts in de bench. Ook overdag als ik langer dan een uur weg zou zijn, ging Balou de bench in. Maar een paar weken geleden begon Balou met het slopen van zijn benchkussen, ongeacht van de hoeveelheid speeltjes en snoepjes ik hem gaf in de bench. Hoewel ik het zelf nog vrij spannend vond, was het voor Balou tijd om de volgende stap te zetten.

De bench loslaten

Langzaam maar zeker gaf ik Balou steeds meer vrijheid. Zo besloot ik thee te gaan drinken bij een vriendin in Enschede en Balou thuis te laten. Dat betekende dat hij zeker twee uur alleen, vrij kon rondlopen. Gelukkig ging dat heel erg goed!

Een tijdje later, nadat mijn vader een dagje had opgepast en Balou redelijk vals gedrag vertoonde, heb ik in overleg met de dierenarts besloten dat het tijd was voor castratie. Dit kon gelukkig vrij vlot en twee dagen later lag Balou op de operatietafel. Na de operatie (die heel goed is gegaan), kreeg Balou een soort pyjama aan. Hierdoor zou hij niet bij zijn wond moeten kunnen komen. Helaas was dit maar van korte duur, want de tweede nacht heeft hij deze pyjama aan gort gebeten in de bench. Vervolgens kreeg hij een lampenkap mee van de dierenarts.

Eén ding was meteen duidelijk, Balou vond dat ding helemaal niets. Hij heeft ruim 4 uur zitten trillen van angst tegen de deur aan. Verder was hij in complete ‘freeze’ stand. Ik kon dit niet over mijn hart verkrijgen en besloot een opblaasbare variant bij de Jumper in het dorp te kopen. Hier kon Balou gelukkig wel vrij mee bewegen en dit ding vond hij ook absoluut geen probleem!

Ik zag er wel een probleem in, want hij zou niet met deze kraag in de bench kunnen. Dat zou gevaarlijk zijn en kans op verstikkingen bieden. Daarom besloot ik dan maar meteen radicaal te gaan en Balou de complete vrijheid te geven gedurende de nacht. De eerste nacht heb ik super alert geslapen. Bij elk geluidje was ik klaar wakker. Dit bleek echter nergens voor nodig te zijn, want Balou had de woonkamer meer dan netjes achter gelaten!

Gedurende de week werd dit steeds meer standaard. Ondertussen slaap ik weer super goed en mag Balou van de vrijheid in de woonkamer genieten gedurende de nacht. Ik leg wel altijd een speeltje met wat lekkers voor hem klaar, zodat hij zich niet hoeft te vervelen als hij klaarwakker is. Tot op heden heeft Balou nog geen ongelukjes gehad! De bench kan eigenlijk al bijna weg (al houd ik deze nog even voor de zekerheid of voor logeerpartijtjes).

Los leren lopen

Terwijl ik met het loslaten van de bench bezig was, had ik een gesprek met een paar vriendinnen. Zij vonden dat Balou al prima in staat zou zijn om los te kunnen lopen in gebieden waar dit is toegestaan. Ik vond het nog wat spannend, maar hun woorden bleven door mijn hoofd spoken. Daarop besloot ik op kleine, korte routes waarbij Balou geen andere kant op zou kunnen af en toe de riem te laten vallen. Daarbij hield ik een snoepje in mijn andere hand en zorgde ik dat Balou wist dat ik dit snoepje vast had.

Dit ging eigenlijk direct al heel goed. Langzaam maar zeker kreeg ik er meer vertrouwen in en liet ik Balou vaker vrij lopen. Ook liet ik hem steeds minder snel het snoepje zien. Eigenlijk heb ik mij nergens druk om hoeven maken, want Balou blijft altijd in de buurt.

Tijdens een eerste langere wandeling waarbij hij vrij liep, kwamen we halverwege een vriendinnetje van hem tegen. Normaal deed ik Balou vlug weer aan de lijn zodra er een andere hond in beeld kwam, maar Nikki kende ik en van haar wist ik dat ze in de buurt zou blijven. Ik besloot dat ik wel kon kijken hoe Balou erop zou reageren als ik hem los zou laten en vrij zou laten spelen op het veld met Nikki. Dit ging super goed! Hij kwam elke keer bij ons terug en vermaakte zich op het open veld.

Toen er een andere hond voorbij liep, wilde Balou er in eerste instantie op af rennen. Toch keek hij mij eerst aan om te zien of ik dat goed vond. Na een duidelijke ‘NEE!’ draaide Balou zich om en rende hij naar mij toe in plaats van naar die hond. Ik voelde me ontzettend trots en vertrouw Balou er vrijwel volledig op dat hij bij mij blijft.

Het loslopen van Balou is ook een stuk prettiger wandelen. Al helemaal in deze sneeuw! Ik kan fijn doorlopen en Balou haalt mij wel weer in als hij even ergens wilt snuffelen. Ik haal er nu al heel veel plezier uit en ik ben blij dat mijn vriendinnen dit ter sprake hebben gebracht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s