Verbouwing #02 – Brandpreventiemannetjes

Afgelopen week was het dan eindelijk zo ver, stap 1 van de grote verbouwing. Natuurlijk heb ik tussendoor wel eens met de aannemer gesproken, maar echt bijzondere verhalen kwamen daar niet uit. Maar nu was het zo ver, ik moest écht thuisblijven van mijn werk. In ieder geval een paar uurtjes, want dan konden ze hier iets komen doen met brandpreventie. Geen idee.

Op woensdagochtend stond de beste man rond half 8 voor de deur. Een half uur te vroeg, want tijdens de telefonische afspraak hadden ze 8 uur gezegd. Prima. Ik was toch al bewust wat eerder opgestaan. Als dat zou betekenen dat ze ook een half uur eerder klaar waren, vond ik het helemaal fantastisch. Dan kon ik tenminste nog een beetje bijtijds naar kantoor.

Zoals van te voren afgesproken, had ik mijn meterkast en de andere kast waar de ketel in zit, al helemaal leeg gemaakt. Dus alle schoonmaakspullen die ik nooit gebruik eruit, ruimte erin. Ik heb hier verder ook geen klachten over gekregen, dus blijkbaar had ik het goed gedaan. Terwijl het mannetje bezig was bij mij in de kast, ben ik in de keukentafel aan het werk gegaan. Zo kon ik tenminste toch nog iets doen.

Na een uurtje kondigt de brandpreventiemannetje aan dat hij met pauze gaat. Ik was enigszins verbaasd, want hij was nog maar net begonnen. Maar goed, wie ben ik om te zeggen dat hij beter door kan werken? Ik heb geen idee wanneer, maar de man is weer teruggekomen om verder te gaan, want een klein uurtje later hoorde ik opeens allemaal boormachine geluiden.

Rond een uur of elf ben ik maar eens naar de man toegegaan. Hij zou immers rond half 11 klaar zijn had hij beloofd. Maar nee, hij had ergens wat vertraging opgelopen waardoor het nog zeker een half uurtje zou duren. Ik verbaasd, want ik had op z’n minst verwacht dat hij dat tussentijds wel ergens aan zou geven. Blijkbaar niet. Desondanks heeft hij minstens vijf keer zijn excuses aangeboden voor de overlast: ‘Het spiet mien donders! Echt woar!’

Toen hij me een half uur later aangaf dat hij daadwerkelijk klaar was, bedankte ik de man vriendelijk. Nogmaals gaf hij aan ‘het spiet mien donders!’ Ik haalde mijn schouders op, gaf aan dat het oke was en begon mijn spullen in te pakken. Toen ik daarna naar buiten liep om naar kantoor te rijden, zag ik dat hij letterlijk al zijn gereedschap bij mij buiten had neergelegd. Inclusief al het afval. Hij was dus zo vriendelijk geweest om snel alles naar buiten te werken zodat ik gauw weg kon. Super lief eigenlijk!

Aanstaande maandag (morgen) is het écht zo ver. Dan gaan de keuken, badkamer en toilet eruit. Ik heb de konijnen gisteren al naar mijn ouders gebracht, die gaan een weekje logeren. Ik ben benieuwd naar het resultaat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s