Konijnverhaal #03 – Ontsnapt!

Een tijdje geleden werd mijn één van mijn grootsten angsten rondom Dobby en Winky werkelijkheid. En ik zal jullie stap voor stap vertellen hoe ik dit heb ervaren, wanneer dit gebeurde en wat ik eraan heb gedaan.

Een tijdje geleden kwam ik op vrijdagmiddag thuis van mijn werk. Ik had een beetje haast, want ik moest die avond nog een wedstrijd volleyballen. Gelukkig was het een thuiswedstrijd, waardoor ik iets langer de tijd had, maar om kwart over 7 moest ik toch echt de deur uit zijn. Ik stapte mijn auto nog niet uit en ik zag al dat de buurman aan de deur stond te praten met een mannetje van een niet nader te noemen energiebedrijf. Ik voelde de bui al hangen en hoopte dat de jongeman al bij mij aan de deur was geweest en niet zou aanbellen.

Omdat ik net van de winkel af kwam, moest ik nog een boodschappentas uit mijn auto halen. Op het moment dat ik de achterklep opendeed van de auto, keek ik in de ogen van de energieverkoper. Ships! Nu wist ik zeker dat hij naar me toe zou komen. En inderdaad. Ik was de deur nog niet in en hij stond al naast me. Of hij even binnen mocht komen? Dan kon hij me het één en ander uitleggen over waarom ik voor hen moest kiezen. De jongen was niet lelijk om te zien, nee zeggen zit niet in mijn aard en ach, ik had nog wel een uurtje voor ik weg moest. Dus waarom niet.

Met de knappe jonge energieverkoper achter mij aan, deed ik de deur naar de woonkamer open. En meteen wist ik dat er iets mis was. Mijn ogen gleden door de woonkamer. Het hekje van de ren stond open. De plant lag in het midden van de woonkamer en nog geen twee meter voor me keken vier ogen mij heel onschuldig aan. Goed, paniek! En nu?

Ik besloot om eerst de energieverkoper maar eens te woord te staan. Ondertussen zou ik wel een plan bedenken om de konijnen weer in hun hok te krijgen. En ik moest nog eten, anders zou ik niet lekker kunnen spelen tijdens de wedstrijd. Om van de energieverkoper af te zijn, heb ik maar overal ‘ja’ op gezegd. Dat was sneller en gemakkelijker dan hem afwimpelen. Je kent de deur-aan-deur verkopers wel toch? Dus ja, ik had toen opeens een nieuw energiecontract afgesloten (die ik overigens de maandag erop weer heb opgezegd).

Toen had ik nog drie kwartier over om de konijnen te vangen. Die zaten ondertussen vrij rustig in een hoekje achter de bank. Maar toen ik de bank besloot te verplaatsen, renden ze al gauw weer de andere kant op. Daarop besloot ik dat ik beter een spoor van lekkere dingen kon maken, in de richting van het hok. Ik weet niet hoe lang Dobby en Winky al los hadden gelopen, maar het was vast al een poosje geweest. En met effect. Beide konijnen bleken hongerig en had ik al gauw weer in het hok gekregen. (Konijnen houden er niet van om opgepakt te worden, daarom doe ik dit ook zo min mogelijk).

Met de konijnen veilig in hun hok en een bakje vers voer voor hen, kon ik nog net een maaltijd bij Thuisbezorgd bestellen. Dan maar frietjes voor de wedstrijd. Dus ik had nog even de tijd om de schade te bekijken: Eén volledig opgegeten kamerplant – niet giftig voor konijnen -, twee lampen waarvan de kabels in minstens 20 kleine stukjes waren geknaagd en een heleboel zand en andere rommel in de woonkamer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s